แก่นแท้อันแท้จริงของวิทยาการคอมพิวเตอร์ไม่ใช่การศึกษาคอมพิวเตอร์เอง แต่เป็นการศึกษา“การแก้ปัญหา (Problem Solving)”ด้านวิทยาศาสตร์ นี่คือศิลปะแห่งการแปลงความยุ่งเหยิงซับซ้อนในโลกความเป็นจริงให้กลายเป็นขั้นตอนเชิงตรรกะที่แม่นยำ

เสาหลักสามประการ

• อัลกอริธึม (Algorithm)：จิตวิญญาณของการแก้ปัญหา มันคือกระบวนการที่มีขั้นตอนจำกัด ซึ่งกำหนดว่าปัญหานี้สามารถทำได้หรือไม่คำนวณได้ (Computable).
• การเขียนโปรแกรม (Programming)：กระบวนการแปลอัลกอริธึมให้กลายเป็นภาษาที่คอมพิวเตอร์เข้าใจได้ (เช่น ภาษา Python) มันคือสะพานเชื่อมระหว่างการนามธรรมทางตรรกะกับการปฏิบัติทางกายภาพ
• การนามธรรมตามกระบวนการ (Procedural Abstraction)：อาวุธสุดท้ายในการจัดการความซับซ้อน โดยการซ่อนรายละเอียดการดำเนินการไว้ภายใน 'กล่องดำ' ผู้เขียนโปรแกรมจึงสามารถโฟกัสที่ 'จะทำอะไร' แทนที่จะสนใจ 'จะทำอย่างไร'